Przywódcy frakcji

tym dziale chcemy Wam przybliżyć przywódców poszczególnych frakcji, które będą brały udział w Wojnie o Dolinę Cieni. Dzięki nim będziecie mogli lepiej poznać biorące udział w LARPie stronnictwa, aby móc wybrać najbardziej pasujące z nich.

Królestwo Elseth

Lord Siegfried Drakver, „Cień z Doliny”

Siegfried pochodzi z rodu Drakverów, którzy od ponad wieku władają Doliną Cieni. Ziemie te od lat stanowią północno-zachodnią bramę do Elseth i z tego powodu ich obrona zawsze odgrywała istotną rolę dla królestwa. Gdy Imperium Bregen dokonało inwazji na Dolinę Cieni, król Athelstan wyznaczył Siegfrieda Drakvera na głównodowodzącego armią Elseth jako najlepiej znającego trudny teren swojej krainy.

Generał Drakver jest jednym z uznanych w krainie łowców, który przez lata rządów skupił się przede wszystkim na umacnianiu granicy oraz pilnowaniu porządku w Dolinie Cieni. Ziemie te nie były nigdy nazbyt urodzajne, jednak ich strategiczne znaczenie zawsze było dumą rodu Drakverów. Jego najbliższą świtę stanowią „Cienie”, elitarny oddział łowców, na którego czele urządzał wyprawy przeciwko bestiom zagrażającym mieszkańcom swoich ziem. Dość rzadko udziela się także politycznie, gdyż woli zazwyczaj przebywać „w terenie” niż na królewskim dworze.

Sir Harald Forsberg, „Tarcza Lindholmu”

Harald jest najstarszym synem głowy rodu starego rodu Forsbergów, który niegdyś posiadał liczne ziemie na południu Styrii oraz na wyspie Othos. Jednak 30 lat temu doszło do wojny z Tuvalem, w wyniku której Styria utraciła wyspę, a tym samym ród Haralda stracił część swojego lenna. Pomimo tego Forsbergowie wciąż są bardzo wpływowym rodem, który także aktywnie zaangażował się w konflikt z Imperium Bregen. To właśnie podczas tej wojny Harald wsławił się udaną obroną zamku Lindholm, który utrzymał pomimo przeważających sił przeciwnika. Po tych wydarzeniach został mianowany jednym z generałów Styrii.

Ze względu na zasługi, a także doświadczenie w prowadzeniu wojny obronnej, sir Harald Forsberg został wysłany do Doliny Cieni jako dowódca styryjskich oddziałów. Jego zadaniem jest przede wszystkim wsparcie lorda Drakvera w wojnie, która może zaważyć także o losach jego ojczyzny. Ma jednak też na tej wojnie własne porachunki z Tuvalem, które zapewne będzie chciał przy okazji wyrównać. Zabrał więc ze sobą najwierniejszych wojowników, a także swoje dwa ulubione miecze zwane księżycowymi ostrzami.

Akademia SIlveranu

Mistrz Aulus Ignicus, dziekan Wydziału Magii Antycznej

Aulus Ignicus jest ambitnym arcymagiem należącym do Rady Akademickiej, która ma wpływ na rozwój Silveranu. Przed siedmioma laty został także dziekanem Wydziału Magii Antycznej, które to stanowisko objął po tym jaki jego poprzednik wyparował podczas jednego ze swoich eksperymentów. Jest także znany ze swego zamiłowania do odkrywania tajemnic skrywanych przez ruiny starożytnych, co tłumaczy jego zainteresowanie ostatnim znaleziskiem w Dolinie Cieni.

Mistrz Ignicus ma jednak także bardziej prywatny powód przystąpienia do wojny, a jest nim rywalizacja z Eliasem Aquosem, arcymagiem z Cesarskiej Akademii Magicznej w Imperium Bregen. Trzy lata temu Aulus Ignicus miał nadzieję na objęcie posady prorektora Akademii, ale jego kandydatura została odrzucona z powodu niepomyślnych rozmów z Imperium Bregen dotyczących udostępnienia starożytnych tekstów. Chociaż nie miały one żadnej wartości strategicznej, to przedstawiciele Imperium odrzucili ofertę Akademii, a cała wina za porażkę spadła na Mistrza Ignicusa. Głównym mediatorem Imperium był wówczas wspomniany Mistrz Aquos, do którego niechęć Aulusa Ignicusa od tego dnia zaczęła tylko wzrastać.

Sir Aleister Langsteel, zwany „Krukiem”

Pochodzący z południowo-wschodniej części Tuvalu Aleister Langsteel jest jednym z generałów służących pod rozkazami króla Eodryka. Przydzielono mu dowodzenie siłami Tuvalu w Wojnie o Dolinę Cieni ze względu na jego doskonały zmysł taktyczny oraz doświadczenie w walkach w trudnym terenie. Był on też także jednym z członków rady, którzy zasugerowali Eodrykowi przyłączenie się do wojny. Jego zdaniem wojna z Imperium będzie nieunikniona i nie należy czekać, aż przeciwnik jeszcze bardziej urośnie w siłę.

Ród, z którego pochodzi sir Aleister Langsteel, wsławił się podczas wojny ze Styrią o wyspę Othos. Większość jego przedstawicieli to sławni żeglarze, którzy zapewnili zwycięstwo na morzach i oceanach trzydzieści lat temu. Sam Aleister wybrał jednak karierę oficera na lądzie, gdzie został doceniony także za swoją umiejętność posługiwania się łukiem. Po latach jego zdolności zostały dostrzeżone przez samego Eodryka, któremu niejednokrotnie służył radą. To właśnie wtedy zaczęto nazywać go „Krukiem”, który w Tuvalu uosabia mądrość.

Imperium Bregen

Sir Edwin Markov, „Złoty Lew z Emreis”

Nie ma obecnie większej armii na świeci, niż ta którą posiada Imperium Bregen. Z tego powodu potrzeba w niej wielu dowódców. Myliłby się jednak ten, który uważałby, że pozwoli to na dojście do stanowisk generalskich mniej odpowiednim do tego ludziom. Imperium musi bowiem obsadzać je ludźmi kompetentnymi, a do takich z pewnością należy sir Edwin Markov. Przez lata swojej służby piął się po szczeblach kariery oficerskiej, aż w końcu przydzielono mu dowództwo nad własnym oddziałem. Wówczas zasłynął zdobyciem słynnej Ordalskiej „Czarnej Twierdzy”, która stawiała przez lata opór wojskom Imperium. Od tego momentu zwano go „Gromem nad Czarną Twierdzą”, ale znacznie często mówią o nim „Złoty Lew z Emreis” od miejsca pochodzenia oraz herbu Imperium.

Po zakończeniu wojny z Ordalem sir Edwin Markov powrócił na dwór cesarski, gdzie nie zagrzał jednak zbyt długo miejsca. Szykowała się bowiem kolejna wojna, której prowadzenie powierzono właśnie sir Edwinowi. Tym samym cesarz Hakonnen IV mianował go nowym generałem Imperium, w którym pokłada nadzieję kontynuacji zjednoczenia Istrii.

Mistrz Elias Aquos, cesarski doradca ds. magii

Mistrz Aquos był jednym z najmłodszych adeptów Cesarskiej Akademii Magicznej we Fragancie, któremu udało się uzyskać tytuł maga. Zawdzięczał to jednak głównie swojej inteligencji, którą dostrzegł nawet cesarz Hakonnen IV. To on pięć lat temu sprowadził Eliasa do pałacu i przydzielił mu stanowisko doradcy ds. magii. Od tamtego momentu Mistrz Aquos prowadził wiele spraw, a także uczestniczył w dwóch kampaniach wojennych jako doradca generałów. Zyskał tym sobie nawet szacunek wśród rodów arystokratycznych Imperium, które zazwyczaj niechętnie spoglądały na osoby z pospólstwa w otoczeniu cesarza.

Ponad rok temu Elias Aquos rozpoczął także wykładanie na swojej dawnej uczelni magicznej, gdzie objął katedrę Historii Magii. Mimo to preferuje on przede wszystkim praktyczny charakter magii i nie przepada za teoretycznymi dyskusjami, w których lubują się niektórzy magowie. Ostatnio jednak jego biegłość w sztuce magicznej okazała się znów potrzebna armii Imperium. Hakonnen IV postanowił ponownie wykorzystać jego umiejętności na froncie. Zwłaszcza, że Akademia Silveranu także postanowiła przystąpić do wojny.

%d bloggers like this: